:: Amai-mono Blog ::

ขึ้นหัวมาคงรู้กันว่าจะมีพร่ำรำพรรณเรื่องอันใด...........ขอเถอะนะ อิอิอิอิ

เมื่อวานนี้เรารับปริญญาละ รับที่หอประชุมกองทัพเรือ ของมหาวิทยาลัยมหิดล

ด้วยความที่ร่างกายเหนื่อยล้ามาสองวันติด ทำให้เมื่อวานตื่นไปแต่งหน้าช้า

นัดช่างตีสอง ไปถึงก็แบบเฮ้ย..........เพื่อนมาก่อนเรา เลยได้คิวสุดท้าย

ทำผมรอ อ่านโน่นนี่รอ คิดในใจคงทันขึ้นรถนะ (รถออกตีสี่ครึ่ง) และแล้วก็ถึงคิวเรา เย้ๆๆๆๆ

ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยหน้า ผม ตีสามสี่สิบห้า แล้วแม่ก็ทำผมต่อ โอ๊วววว........เสร็จตีสี่

ตอนนี้ใจหวิวมาก คิดในใจไม่ทันแน่แล้ว รีบกลับบ้าน แต่งตัวห้าไม่ถึงสิบนาที

ใส่ชุดขาว (ที่ลงใน Entry ที่แล้ว) ถุงน่อง บลาๆๆๆ เอาครุยขึ้นรถ รีบไปขึ้นรถที่เขานัดไว้

ไปถึงมองเข้าไปรถมาแล้ว โอ้แม่เจ้า ฉิวเฉียดมากมายยยยย สุดท้ายก็ทัน

ตื่นเต้นแต่เช้าเล่นเอาหายง่วงไปเลย

ความทรมานขณะนั่งรถคือ "หลับไม่ได้ เดี๋ยวผมหลุด" นั่งตัวแข็งคอแข็งจนถึงที่อ่ะ คิดดู

ดีนะรถไม่ค่อยติด (เหรอ??) ไปถึงก็โทรหาน้องที่จะมาถ่ายรูปให้

เจอกับเสร็จเรียบร้อย น้องก็ถ่ายรูปทันที (ไวมาก)

หลังจากอินกับการถ่ายรูปไม่นาน ก็มีเรื่องทะทึกอีกรอบ นั่นคือ

เราไม่ได้เอาหมายเลขมา มันเป็นหมายเลขเหมือนไว้รายงานตัวอะ

อยู่กับแม่ แบบว่าตอนนั้นรีบโทรหาแม่เลย ดีนะที่แม่มาถึงไล่ ๆ กัน

ก็เลยรีบเดินไปหาแม่ที่ฝั่งของแม่น้ำเจ้าพระยา มองหา เท่าไรก็ไม่เห็น เห็นแต่คนและคน

น้องบอกพี่ถ่ายรูปรอกันเถอะ ก็ใช้เวลาในการรอให้เกิดประโยชน์ไปอย่าสูงสุด แหะๆๆๆ

จากนั้นเมื่อมองไปที่สะพาน โอ๊วววว แม่ฉัน สีชมพูบานเย็นทั้งชุดมาแต่ไกล เด่นไปไหนคะ

ได้บัตรเสร็จก็ถ่ายรูปต่อ (>.<) เช้า ๆ คนไม่ค่อยมีไง แล้วแสงก็สวยมาก (น้องว่างั้น)

สักพักเขาก็เรียกรายงานตัว เดินไปเพื่อนก็ทัก (มองแต่ตากล้อง) มันคงคิดอะไรแน่ ๆ

แล้วก็คิดจริง ๆ ด้วย เมื่อมันดึง (ลาก) ไปถามว่า "คนถ่ายรูปส่วนตัว หรือช่างถ่ายรูปที่จ้างมา"

เออ........แบบว่าเข้าใจใช่ตำพูดนะคะคุณเพื่อน บอกความจริงมันก็ทำหน้า -*- ประมาณว่า

"ไม่อยากเชื่อ" เราก็ไม่สนละ ยิ้มสู้กล้องอย่างเดียว ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ บ้ากล้องชั่วขณะจิต

และแล้วก็เข้าหอประชุม ตรวจร่างกาย ล้างมือ เข้าเครื่องสแกน บลา ๆ ๆ ๆ จนเข้าไปถึงที่นั่งรอ

พระเทพฯท่านเสด็จมา ระหว่างรอก็เดินเข้าห้องน้ำกันเต็มไปหมดจนเวียนหัว

ระหว่างนั้นก็ซักซ้อมพิธีกันไป.........

 

 

 

แบบว่ามันยาวมากอ่ะเรื่องที่จะเล่ามมันเยอะไปหมด พรุ่งนี้จะมาเล่าภาคสองต่อนะ

see YA

edit @ 7 Jul 2010 00:06:16 by Amai-mono *

จะรับปริญญาแล้วววว เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาหลายวันแล้ว (แหะ ๆ)

ซ้อมรับปริญญามา ใส่ชุดเหมือนวันรับจริงด้วย ขอบอกว่าร้อนมากมายอ่ะ

ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ แต่ก็โอเคนะ เหลือซ้อมใหญ่อีกสองครั้ง ตื่นเต้นเหมือนกันนะเนี๊ย

อีกอาทิตย์เดียวเองอ่ะ ....... >////////<

 

 

 

ภาพไม่ค่อยชัด ถ่ายจากมือถือ -*-

ชุดครุย คณะพยาบาลศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยมหิดล

แต่เราเป็นภาคสมทบเพราะเราจบพยาบาล

จาก "วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ"

 

 

นี่ชุดขาวใหญ่ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ชุดขาวข้าราชการ

ใส่แล้วร้อนมากอ่ะ เคยเป็นลมตอนใส่ชุดนี้ยืนรับเสด็จที่สนามหลวง

เมื่อวันที่ 5 ธันวา ปลายปีที่แล้ว แล้วนี่ใส่ข้างในแล้วมีครุยทับอีก

โอ๊ว........ร้อนมากมาย....

มีรูปจะลงเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก ไว้ไปปรับรูปก่อนจะมาลงใหม่

 

 

เรื่องต่อมา

เพลง นางฟ้า ของดิว เดอะสตาร์

ความจริงก็ฟังมาหลายครั้งแล้วนะ แล้วก็ชอบอยู่แล้ว

แต่ว่าเมื่อวานนี้ มานั่งฟังใหม่ ฟังแล้ว โดนค่ะ โดนมาก ๆ

ตรงกับความรุ้สึกที่มีต่อเฮียกับน้อง มาก ๆ จริง ๆ ชอบมาก ๆ อ่ะ

ทุกท่อนของเพลง ตรงใจและโดนแบบสุด ๆ ไม่รู้จะว่ายังไงดี .........

เพลง นางฟ้า
ศิลปิน ดิว THE STAR 5
ใช่มาแต่ไกล ไม่เหมือนใคร
ดูยังไงก็แน่นอนกว่า กว่าเคยพบเจอ
ภาพออกจะชัด คุณสมบัติ
จัดว่าเกินที่เคยเจอมาทุกคน แทบทนไม่ไหว
ไปอยู่ตรงไหน ที่ใดมาตั้งนาน ทำไมไม่เคยผ่านมาให้เห็น
ไม่ธรรมดายิ่งมองยิ่งเด่น ใจฉันมันยังสั่นไม่หาย
ทำไมน่ารักขนาดนั้น เธอหลุดจากฝันมาหรือไง
นี่แหละที่หามานาน ประมาณอย่างนี้แหละโดนใจ
ไม่คิดว่าจะมาเจอะแถวนี้ พึ่งหล่นจากฟ้าหรือไงนะ
หล่นใส่ใจฉันเข้าพอดี จะมองมุมไหนก็โดน
ไม่ธรรมดาแบบนี้ไม่ค่อยมี อย่างนี้พึ่งลงมาชัดๆเลย
ยิ่งกว่าเคยพบ คนนี้จบ
ดูยังไงครบไปทุกอย่าง เข้าทางหัวใจ
ไปอยู่ตรงไหน ที่ใดมาตั้งนาน ทำไมไม่เคยผ่านมาให้เห็น
ไม่ธรรมดายิ่งมองก็ยิ่งเด่น ใจฉันมันยังสั่นไม่หาย
ทำไมน่ารักขนาดนั้น เธอหลุดจากฝันมาหรือไง
นี่แหละที่หามานาน ประมาณอย่างนี้แหละโดนใจ
ไม่คิดว่าจะมาเจอะแถวนี้ พึ่งหล่นจากฟ้าหรือไงนะ
หล่นใส่ใจฉันเข้าพอดี จะมองมุมไหนก็โดน
ไม่ธรรมดาอย่างนี้ไม่ค่อยมี อย่างนี้พึ่งลงมาชัดๆเลย
พึ่งหล่นจากฟ้าหรือไงนะ หล่นใส่ใจฉันเข้าพอดี
จะมองมุมไหนก็โดน ไม่ธรรมดาอย่างนี้ไม่ค่อยมี
อย่างนี้พึ่งลงมาชัดๆเลย อย่างนี้คือนางฟ้าใช่เลย

ตรงเนอะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ

อัพมากเรื่องยิ่งมากยิ่งมากยิ่งยาว ไว้พรุ่งนี้จิมาใหม่

ปล.ช่วงนี้ติดคำว่า "จิ" จริง ๆ

ตามหัวเรื่องเลยละ "คนน่ารัก"

วันนี้เป็นวันเกิดของคนน่ารัก ก็คือ "น้อง" หรือ "ฮามาโอะ" นั่นเอง

19 ปีแล้วนะจ๊ะ ขอให้มีความสุขมาก ๆ และมากถึงมากที่สุด

มีผลงานที่ดีดี ออกมาให้แฟน ๆ รวมถึงเราด้วย ได้ชมกันไปเรื่อย ๆ และตลอดไปเลย

ไม่เคยคิด ไม่เคยฝัน ไม่เคยจะมองเด็กนอกค่าย แต่.....พอได้มารู้จักน้อง

จาก "ทาคุมิ" แบบว่า ตกหลุมลงไปในความน่ารักจนถอนตัวไม่ขึ้นจนถึงตอนนี้

นิยามของน้องที่มีผลต่อเรา มันทำให้ส่วนหนึ่งในการใช้ชีวิตของเราเปลี่ยนไปเลย

น้อง ทำให้อยากใช้แพนทีนสีทอง (ซึ่งทุกวันนี้ยังหาไมเจอ)

น้อง ทำให้อยากได้ตุ๊กตาคุณกระต่ายสีชมพู (ไม่ได้ของน้องก็ขอเหมือนของน้องก็ยังดี)

น้อง ทำให้เงยหน้ามองท้องฟ้าบ่อยขึ้น

น้อง ทำให้ชอบถ่ายรูปสิ่งต่าง ๆ จนถึงของกิน

น้อง ทำให้ยิ้มได้ทุกครั้งที่มองเห็นหน้าน้อง (ในมือถือ หรือหน้จอคอม)

น้อง ทำให้เข้าเนตทุกวันเพื่อเข้าไปดูบล๊อคน้อง (ถึงจะอ่านไม่ออกก็เหอะ)

น้อง ทำให้หลงผู้ชายใส่แว่น ????? (เฮียไง)

น้อง ทำให้เรามีความกล้าและกำลังใจในการทำสิ่งต่าง ๆ

น้อง ทำให้เรามีแรงเวลาที่เราเหนื่อยและท้อ

น้อง ทำให้เรากลับไปเป็นเด็กดูขบวนการ 5 สี อีกครั้ง (อันนี้ความจริงชอบดูอยู่แล้วอะนะ)

น้อง ทำให้อยากดูแลตัวเองมากขึ้น

น้อง ทำให้มีบล๊อคนี้ขึ้นมาก

ความจริงน้องก็ไม่ได้ทำอะไรให้เรา แต่น้องคือ "แรงบันดาลใน คือกำลังใจ" ของเรา

ในหลาย ๆ ครั้ง ในหลาย ๆ หน

ใน "ทาคุมิ 3" เราคิดว่าหลาย ๆ คนคงจะได้ดูแล้ว เราเองก็ดูแล้ว

บอกตามตรงว่า ไม่เคยโหลดหนังหรืออดทนกับการโหลดอะไรที่ยาวนาน

แต่กับเรื่องนี้ เพียงแค่เพราะมีน้องกับเฮีย (เฮียขอเอี่ยว) อดทน โหลด 3 วัน 3 คืน

ลงเวรดึกมาตอนเช้า ก็เปิดคอมทิ้งไว้เพียงเพื่อโหลดหนังเรื่องนี้

เคยถามตัวเองนะ ว่า "นี่เราบ้ามากไปหรือเปล่า?"  แต่คำตอบก็คือ "ไม่"

การเป็นแบบนี้มันเป็นอะไรที่มันมีความสุขนะ มีมาก ๆ เลยด้วย

รักน้อง รักมาก ไม่ได้อยากได้มาเป็นแฟน แค่ได้มอง ได้รู้ว่าน้องเป็นยังไง

สบายดีไหม มีความสุข สดใส ร่ารเง ในทุกวัน แค่นี้เราก็มีความสุขมากแล้ว

ถึงแม้จะรู้ว่า น้องคงไม่รู้ว่ามีเราที่รัก และชื่นชมในตัวน้องอยู่ก็ตาม

สิ่งที่อยากจะบอกน้อง "มาโอะ ไม่ต้องรู้หรอกว่ามีใครที่รักและเป็นห่วงอยู่ตรงนี้

คนคนนี้ขอเพียงแค่ว่าให้มาโอะ มีความสุขในทุก ๆ วัน ห่วงใยทุกคน

และน่ารักแบบนี้ตลอดไป"

 

 

ยิ้มแล้วโลกสดใส

 

พรำไปเรื่อยเปื่อย......ความจริงอยากอัพหลายเรื่อง

แต่วันนี้วันของน้อง ยกให้หน้านี้เป็นของน้องละกันนะ

 

edit @ 25 Jun 2010 02:05:47 by Amai-mono *